پادکست مهربانی

مهربانی را می توان در تابش انوار خورشید از پس شبی تاریک حس کرد. شاید هم بتوان مهربانی را از شاخه گل رزی آموخت که قد کشیده و روی غنچه ی کنارش سایه انداخته تا از آفتاب سوزان در امان باشد. مهربانی در یاسهای روی دیوار بیشتر نمایان می شود وقتی عطرش را به خانه ی همسایه و رهگذران بی منت هدیه می دهد.
مهربانی، مهربانی، مهربانی
مهربانی در گِرِه ی چارقدِ مادر بزرگ ،قاطی نخود وکشمشها جا خوش کرده.
سایه ی مهربانی را می توان در زمین، باد، باران، راستی گفتم باران، شُرشُر می بارد و می بارد بدون آنکه بین مخلوقات عالم فرق بگذارد،
مهربانی در یک وصف به زیباترین شکل ممکن به دل می نشیند و آن امام مهربانی ها،
وقتی آنقدر بزرگوار باشی که همه مهرت را ضامن آهوی
رمیده از کمان نخجیر کنی و ماءمن امنی شوی برای رمیدگان و خستگان از غبار زندگی، گرد غم از گُرده شان می زدایی و شراب طهورایی مهربانی به کامشان می چشانی.
نوشته و آوا: نرگس امینی
به اشتراک بگذارید
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در linkedin
پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.